Poezje Władysław Syrokomla (Ludwik Kondratowicz) ; wybrał i wstępem poprzedził Julian Rogoziński

202546

Brak okładki

Książka

W koszyku

Poezje Władysław Syrokomla (Ludwik Kondratowicz) ; wybrał i wstępem poprzedził Julian Rogoziński - Warszawa Państwowy Instytut Wydawniczy 1974 - 204 s. 18 cm

Autor

Syrokomla Władysław (1823-1862). Autor

Forma i typ

Książki Proza

Temat

Poezja polska

Status dostępności:

Wypożyczalnia dla dzieci

Egzemplarze są obecnie niedostępne

Strefa uwag:

Uwaga dotycząca prac współwydanych

Acernus śpi jak gdyby w zachwyceniu bożem

Aksamitem i złotem świetnieją księgarnie

Alba. Zwierzyniec Radziwiłłowski

A nasze lasy, to jak koniec świata

Bił chłopów pałką

Błękitne oczy

Błogosławiony Sadoch

Borejkowszczyzna

Boże mój, Boże! jak to poecie

Byłem i ja wieszcz natchniony (z Sarbiewskiego)

Chodyka

Chodź, panie doktorze! wszakże was uczono

Cholera! przeklęci straszliwym obrazem

Chwała Panu na Syjonie

Cieśla

Co jest poeta?

Co to za gwar powazny? Boże! co ja słyszę?

Co ty orle jasnopióry

Co z losem wieść boje?

Córa Piastów

Czarna chmura nad Załuczem długim pasmem zwisła

Czarno i biało

Czy prawda, moja pieśni, mój ty skarbie cały

Do A. P.

Do***. Ex promptu

Do*** (Ty mię kochaj, będzie nam swobodniej)

Do*** (Z pałaców sterczących dumnie)

Do... Odpowiedź na prośbę o napisanie gawędy (Sonet)

Dzień, on dzień straszny, zbliża się gniew boży

Dziewiczy wieczór

Dzięki tobie, panie bracie

Dumanie poety (Fantazja)

Fortuna siedzi opięta na koło

Gdyby choć papier... O znikoma karto!

Gdy niedostatki nas gniotą

Gracze (z Puszkina)

Ha! jak tu pięknie, miło, cienisto, zielono

Harfo moja Bukszpanowa (z Sarbiewskiego)

Homerowa dziatwa

Hozanna, hozanna1 w potęgi ogromie

Hymny do mszy świętej

I Bóg stał się człowiekiem, i w ludzkiej postaci

Illuminacja

I nicże niestraszne dla twojej odwagi (z Sarbiewskiego0

I zmartwychwstał uroczyście

Ja jestem wolny, ja dziecię wolnego narodu

Jan Dęboróg

Jutrzenko wiosny! kwiatku jedyny! (z Sarbiewskiego)

Kamienne bożyszcze

Kanonik przemyski

Każdy przyznać musi

Kiedy dzxiewczę wzrok wytęża

Kot się w pląsach wywija

Królewcsy lutniści

Krul olszyn (z Goethego)

Księgarz uliczny

Lirnik wiokowy. Sielanka

Liro ty moja śpiewna! z czarodziejskiego drewna

Małe i liche miasto stoi w rozwalinie

Melodie z domu obłąkanych

Mętny Niemen i płowy

Miasto

Milczenie poety

Morfeuszu! sklej me oczy

Może myślicie, że hańba dla męża

Na cmentarzu przy drodze

Nad mirtowe wonne gaje

Nad Niemnem

Na echo dzwonu. Sonet

Nagrobek obywatelowi. D.O.M.

Na każdej karcie starych dziejów księgi

Na niebiosach we dwie chmury

Nastały nieskończone jesienne wieczory

Nasz staroświecki, nasz słodki Acernie!

Na wiązance z białej róży (z Sarbiewskiego)

Na wioskowych mogiłach

Niech nasze westchnienie i modły w świątyni

Niech się na sercu nie trwoży

Niech wesoło szumi las

Niech z ręki twojej, kapłanie

Niekiedy w nocy, gdy maj siępocznie

Nie mój to domek, nie moja gleba

Nie poeta, kto śpiewa i patrzy

Niewinnej duszyczce

Nocleg hetmański

Noc ponura osiadła skał olbrzymie grzbiety

Nurtów przeszłości rozważając zamęt

O chwale bożej i chwale królewskiej

Ojczyzna niebios wzrok mój zachwyca (z Sarbiewskiego)

O! przebacz, ze mi dzisiaj konceptu nie starczy

Oto kunszt staroświecki majsterskego dzieła

Pamięci Fabiana Sebastiana Acerna (Klonowicza)

Panie! Ty pierzchasz jak sarna lękliwa 9z Sarbiewskiego)

Patrzajcie! szatan wskoczył do pieca!

Patrz na źródło wody świeżej

Pocztylion

Powstańmy z cześcią: bo Zbawca sam

Przy świętych tajemnic straszliwej ofierze

Ptactwo (z Berangera)

Ruiny

Sen i kabała

Serce, rozum, świat i owsianka

Skutki

Sosna

Spoczynek (Myśl ze św. Chryzostoma)

Starosta kopanicki

Stary kapral (Z Berangera)

Stary zegar

Starzec z kamienia ciosany

Śmieszne snuły się postacie

Święty, Święty! Święty Boże!

Takiego męża ziemia przez wiekowe chwile (z Tychna Brahego)

Tak z uroczystym pokiwaniem głowy

Tam na mogiłach szkielet człowieka

Tandeciarz

Taniec fortuny. Warianty kantyczkowe

Tu piją i gwarzą, ty jeden w tej wrzawie

Ty mię nie kochaj, będzie nam swobodniej

Wielki pan-piszą w gazecie

Wierzymy w Boga, co światy tworzy

Wietrze, co służysz trackiej ziemi gwoli 9z Sarbiewskiego)

W kruchcie jednej niedzieli, wynędzniali, nieśmieli

Wlazł kotek na płotek i mruga

Wlazł kotek na płotek. Żarcik

W rogu ulicy przy bramie

Wtem dziwne wieści krążą po powiecie

Wzbiję się lotem, jak mogę

Zaścianek Podkowa

Zawitaj, Królowo, O Matko i Pani!

Zgon Acerna

Ziemio moja rodzona, Litwo moja święta

Złoto, kadzidło i myrra (Westchnienie)

Z pałaców sterczących dumnie

Żyła sobie dewotka